Ireneusz Ziemiński

Filozof, profesor nauk humanistycznych
23.09.1965 Sztum

Biografia

Ireneusz Ziemiński urodził się 23 września 1965 roku w Sztumie. Jest polskim filozofem, profesorem nauk humanistycznych oraz profesorem zwyczajnym Uniwersytetu Szczecińskiego. Specjalizuje się w filozofii religii.

W 1989 roku ukończył studia filozoficzne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim (KUL). W 1994 roku uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie filozofii na podstawie rozprawy pt. "Dyskurs a intuicja. E.L. Mascalla koncepcja filozoficznego poznania Boga", napisanej pod kierunkiem prof. Jana Czerkawskiego. W 2000 roku na Wydziale Filozofii KUL otrzymał stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie filozofii, na podstawie rozprawy pt. "Zagadnienie śmierci w filozofii analitycznej". W 2012 roku uzyskał tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych.

Jako profesor związany jest z Uniwersytetem Szczecińskim, gdzie posiada stanowisko profesora zwyczajnego. Wykładał również w Wyższej Szkole Humanistycznej TWP w Szczecinie oraz w Collegium Civitas w Warszawie.

W 2017 roku otrzymał Nagrodę im. księdza Józefa Tischnera. Jest autorem wielu publikacji, w tym: "Metafizyka śmierci" (2010), "Życie wieczne. Przyczynek do eschatologii filozoficznej" (2013), "Moralność i religia. Poglądy filozoficzne Josepha Butlera" (2015) oraz współautorem książki "Chrześcijaństwo. Amoralna religia" (2023) wraz z Arturem Nowakiem.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Otrzymał tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych (2012)
Laureat Nagrody im. księdza Józefa Tischnera (2017)
Autor książki "Metafizyka śmierci" (2010)
Współautor książki "Chrześcijaństwo. Amoralna religia" (2023)

Ciekawostki

Urodził się w Sztumie, niewielkim mieście na Pomorzu.
Jego rozprawa doktorska dotyczyła koncepcji filozoficznego poznania Boga u E.L. Mascalla.
Interesuje się tematyką śmierci i eschatologii w filozofii analitycznej.

Udostępnij